Gearrangeerde huwelijken leveren mooie kindjes op

Creativiteit draait om het maken van associaties. Sprongen maken van het ene idee naar het andere, verbanden zien die je eerder niet zag. Een krachtig middel dat je daarvoor kunt gebruiken is de “forced fit”: twee dingen passen niet bij elkaar, maar je doet je best om ze wel bij elkaar te laten aansluiten, desnoods met een beetje gepast geweld. Daar komen mooie ideeën uit! Hoe pas je dit toe? Je kunt natuurlijk iets doen met willekeurige prikkels, zoals bijvoorbeeld plaatjes, zie dit stukje.

Daarnaast kunnen we een huwelijk arrangeren tussen twee begrippen en kijken hoe de nakomelingen eruitzien. Dat kunnen twee activiteiten zijn, maar ook twee organisaties, twee producten, een product en een activiteit, enzovoorts. Ik vraag me zelf bijvoorbeeld af, hoe ik in mijn werk gebruik kan maken van mijn liefhebberijen. Neem nu koken:

creativiteit faciliteren x koken:

• een diner waarbij tussen de hapjes of gangen door creatief gewerkt wordt
• het bakken van een brood als metafoor voor een creatief proces, en dat in een workshop
• een tapasbuffet als inspiratiebron voor het oplossen van een vraagstuk (over willekeurige prikkels gesproken!)
• een maaltijd waarbij niets is wat het lijkt
• een boek over creativiteit waarbij aan de hand van zaken die je bij het koken tegenkomt allerlei technieken en begrippen worden uitgelegd
• creatieve sessies in een restaurantkeuken
• alle zintuigen prikkelen, o.a. door aromatische gerechten
• pepertjes om aan te geven hoe pittig een bepaalde techniek is
• enzovoorts

En dit is nog maar een begin! Zo zie je maar, uit gedwongen verbintenissen kùnnen prachtige kindjes voortkomen…

Eigenlijk moet ik…

Ken je dat, van die dingen waarvan je denkt dat je ze eigenlijk zou moeten doen? Trouw verjaardagskaarten sturen, vaker de oven schoonmaken, een huishoudboekje bijhouden, inbox leeg houden door alle e-mail meteen te archiveren, op tijd beginnen met de belastingaangifte, dat soort dingen. Zomaar wat punten op mijn lijstje.

Zoals met alle tegenslag in het leven kun je met die “eigenlijk moet ik”-zaken twee dingen doen:

1. Aanpakken. Oplossen die hap. Plannen wanneer je het gaat oplossen, leren hoe je het zou kunnen oplossen, hulp vragen bij het oplossen, op cursus zodat je het kunt oplossen: actie!
2. Niet druk over maken. Schrappen van de lijst. Niet meer aan denken, geen energie meer in steken: als je ze niet gaat doen dan moet je je niet voor de gek houden door te zeggen dat je ze “eigenlijk” wel zou willen doen, maar…

Wat levert dit op? Bij mij persoonlijk: minder onzin om me druk over te maken, zodat ik de dingen die ik echt belangrijk vindt zowaar nog kan aanpakken ook. En het voelt lekker, een beetje grip op die “eigenlijk” dingen. Want eigenlijk is het best onhandig, als er naast de dingen die ik doe en moet doen ook nog dingen in mijn nek hijgen die ik éigenlijk zou moeten doen…

Als je de biografie van succesvolle, inspirerende personen leest dan zie je dat zij dit in het groot doen: ze richten zich op wat ze belangrijk vinden, en de rest is bijzaak. Sommigen gaan daar heel ver in. Maar ook dat is een keuze: zou jij “eigenlijk” meer willen focussen? Of is het goed zoals het is, inclusief de nadelen?

Succes is een keuze

Jaja. Blablabla. Blabla. Blaaahaaa! “Succes is een keuze.” Jahoor, en managementgoeroes hebben altijd gelijk. Tjongejonge, moet dat nou, zo’n cliché?

Ja, dat moet. Los van de vraag of je succes naar je toe haalt door hoe je je opstelt (ja, natuurlijk! “Chance favors only the prepared mind”, Pasteur zei het al*), is er nóg een manier waarop succes een keuze is. Je kiest zelf namelijk wat voor jou succesvol is. Slaap je onder een brug, en ben je blij als je een keer een paar sokken bezit? Zelfs dat kan, afhankelijk van je definitie, uiterst succesvol zijn. Bijvoorbeeld als je een gevoel van ongebondenheid nastreeft, of eenvoudig wil leven. Maar ook minder vergezocht: ben je succesvol als je veel geld verdient? Veel mensen onder je hebt? Een grote auto hebt? Of zit het meer in dingen als een goede balans tussen werk en sociaal leven, of in veel vrijheid in je functie, of in werken in een “flow” zoals dat zo mooi heet? Waar kies jij voor?

* via Wikiquote

Aan het werk met je lentekriebels

Ik zag net de eerste bij, ik heb de eerste tuinapparaten weer gehoord, de vogels zingen als op een vogelgeluiden-cd: ‘t is lente!

Tien dingen die je kunt doen om in (of ondanks) je werk te profiteren van de lente:

1. ‘s Avonds werken, zodat je overdag tijd hebt om naar buiten te gaan.
2. Afspreken op een terras. Dat doet wonderen voor de sfeer van het gesprek.
3. Een werkboodschap doen waarvoor je een eind moet fietsen. Sowieso fietsen naar je werk en voor je werk. Ook aan te raden als het geen lente is. Zie ook www.fietsenscoort.nl.
4. Lenteschoonmaak! Lekker opruimen, ook handig in verband met de snel naderende deadline voor de belastingaangifte.
5. Lunchwandelen. Het kost geen extra tijd, maar levert wel meer ontspanning op, en dat is weer belangrijk voor de creativiteit.
6. Straatjutten. Slenteren en je ogen openhouden voor inspiratie, liefst met camera. Zie www.straatjutten.nl
7. Nieuwe profielfoto´s maken. Regel een statief en een camera met zelfontspanner (of een vriend), kam je haar, zoek een mooi plekje en knippen maar. Maak meteen een paar verschillende. Handig om op voorraad te hebben.
8. Uit het raam staren. Toch leuker als er buiten iets te zien is.
9. De lentemodespecials van tijdschriften gebruiken om je werkgarderobe te updaten. Want hé, inhoud komt gewoon beter over als je ‘t netjes verpakt.
10. Niet werken. Een uurtje, middag of dag vrij doet wonderen voor je productiviteit. Niet werken is heel goed voor je werk, daar komt het op neer.

Geniet van de lente!

Sjaaltjes

Als je niet weet hoe iets moet, kijk dan op Youtube. Zo heb ik laatst een losgeraakte toets weer op mijn laptop geprutst dankzij een mooie stap-voor-stapinstructie. Perfect.

Ook als je niet weet hoe je je moet gedragen of kleden zijn er instructiefilmpjes. Zo hing ik sjaals altijd maar zo’n beetje om mijn nek als een bokser zijn handdoek. Ik kreeg de indruk dat dat beter kon. Dit is wat ik vond:

En dit:

En dit:

Fascinerend, dat sowieso. Maar nu: wat leer ik hiervan, behalve sjaals omknopen?

• Geloofwaardigheid is belangrijk! Neem dat laatste filmpje, Modern Mom. Niet modern en waarschijnlijk ook geen moeder. Niet echt een opkikker, die “fun ways to wear a spring scarf”. Geen wonder dat het model het zich maar zo’n beetje laat aanleunen.
• Ken je doelgroep. Helen Robinett richt zich op 40+ dames met een baan. Ze geeft tips voor een professionele stijl. “It’s not about the clothes, it’s about you!” De tips die ze geeft zijn haalbaar voor iedereen, ze ziet er geloofwaardig uit (zelf ook 40+ en geen supermodel), en ze laat zien wat haar tips opleveren. Prima.
• Een goede presentatie is aantrekkelijk. De 25 manieren om een sjaal om te doen van Wendy zijn echt niet allemaal fantastisch, maar het filmpje is erg leuk en goed gemaakt, de manieren hebben allemaal een aantrekkelijke naam gekregen, Wendy kijkt er vrolijk bij en ze heeft het niet nodig om zoals in het Modern Mom filmpje steeds te zeggen hoe “fun” het is.

Voor personal branding heb je het meest aan mevrouw Robinett. Want een sjaal creatief omknopen is leuk, maar uiteindelijk gaat het om jezelf en hoe je je inhoud het beste kunt verpakken om hem over te brengen. Zoals Wendy doet.

P.S. Dit soort verbazingwekkende instructies vind je door te zoeken op “how to…” of “diy” (do it yourself).

Zullen we erom dobbelen?

Als ik mensen op nieuwe ideeën probeer te brengen is de spelletjekast en de voorraad speelgoed hier in huis een dankbare bron van hulpmiddelen. Neem bijvoorbeeld een dobbelsteen: ideaal als je het toeval wilt inschakelen! Ineens wordt het bedenken van ideeën een spelletje.

Bijvoorbeeld zo: Stel, je hebt een vraag die bestaat uit een aantal elementen. Je hebt bijvoorbeeld voor een feest een tijdstip nodig, een lokatie en een thema. Je kunt voor die dingen afzonderlijk makkelijk een aantal alternatieven verzinnen. Dat doe je, en je zorgt ervoor dat ze zo divers mogelijk zijn, en dat het veelvouden van 6 zijn. Je krijgt (met min of meer realistische opties) bijvoorbeeld:

	Tijdstip	Lokatie	Thema
1	Ontbijt	Kasteel	Carnaval in Rio
2	Ochtendgloren	Strand	Zen
3	Namiddag	Camping	Recycling
4	Middernacht	Op de Dam	Ondersteboven
5	Diner	A 58	Alice in Wonderland
6	De klok rond	Hoog in de lucht	Science Fiction

Nu dobbelen, eentje uit elke categorie: 4, 1, 5 bijvoorbeeld: middernacht, in een kasteel, met thema Alice in Wonderland. Die is niet zo moeilijk voor je te zien hè? 2, 4, 3 dan: bij het ochtendgloren, op de Dam, met als thema recycling: ik kan me voorstellen dat je samen met de gemeentereiniging koffiedrinkt en de handen uit de mouwen steekt, een weggeefwinkel-voor-een-dag runt en het ruilspel gaat spelen. Enzovoorts!

Je kunt dit doen als opwarmer, voordat je “serieus” aan de slag gaat, maar zoals je net zag ook al om bruikbare ideeën te verzinnen. Het is niet vreemd om daar nog een extra ideeënronde aan toe te voegen trouwens.

PS Mijn inspiratie voor deze werkvorm? Het goede oude advertentiespel. Heerlijk truttig vermaak. Wie ‘m een keertje wil lenen…

De dag waarop je moeder sterft

Op Tweede Kerstdag is mijn moeder overleden. Op de radio hoorde ik een paar dagen later dit lied, gezongen door Karin Bloemen. De tekst komt van de website van Karin Bloemen, hij klopt aardig met hoe het nu is.

Geen kind meer

tekstdichter: Jan Boerstoel
componist: Marnix Busstra

Je leeft je eigen leven
wat zij er ook van vindt
je bent allang geen kind meer
al blijf je ook haar kind
je wilt erover praten
maar niet op haar manier
je zult haar best verdriet doen
maar niet voor je plezier
wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag
en dan opeens, dan is-ie er, die dag…

De dag waarop je moeder sterft
dat jij wordt losgelaten
en al haar eigenschappen erft
die jij zo in haar haatte
de scherpe tong, de bokkepruik
de zure schooljuffrouw
die zullen ze dan binnenkort
herkennen gaan in jou
en hoop’lijk ook de and’re kant; de aardige, de zachte
maar of je die hebt meegeërft valt nog maar af te wachten
de dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn
de dag waarna je nooit meer kind zult zijn

Wat al die jaren fout ging
komt dan niet meer terecht
en wat je nog wou zeggen
blijft eeuwig ongezegd
de machteloze frasen
van je genegenheid
en dat het niet haar schuld was
en ook dat het je spijt
de dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou
en dan zo graag nog één keer zeggen zou

De dag waarop je moeder sterft
de dag die al je dagen
van dan af aan wat grijzer verft
al hou je niks te klagen
je hebt je goede vrienden nog
die staan je ook dichtbij
en als je soms een minnaar zoekt
dan staan ze in de rij
maar niemand zal meer weten hoe je met je pop kon spelen
en niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen
de dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kunt en klein
de dag waarna je nooit meer kind zult zijn